Με την ανάπτυξη μιας τυπικής κλινικής μορφής προστατίτιδας, τα συμπτώματά της μπορεί να είναι διαφορετικά και να εμφανίζονται ταυτόχρονα. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτήν την κατάσταση, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του οργανισμού, ο τύπος του παθογόνου, το στάδιο της νόσου κ.λπ.
Πρώτα απ 'όλα, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι υπάρχουν αρκετές κλινικές μορφές της νόσου, οι οποίες εξελίσσονται εντελώς διαφορετικά παρά το κοινό "όργανο-στόχο" - τον προστάτη. Και τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν μια μορφή της νόσου μπορεί να απουσιάζουν σε μια άλλη.
Προσεγγίσεις ταξινόμησης για την ταξινόμηση μορφών ασθένειας
Με βάση τις συστάσεις του ΠΟΥ (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας) και τα πρωτόκολλα του κλάδου, είναι γενικά αποδεκτό να χωρίσουμε την παθολογία στους ακόλουθους τύπους:
- Οξεία προστατίτιδα χωρίς να προσδιορίζεται ο αιτιολογικός παράγοντας.
- Χρόνια προστατίτιδα, αιτιολογικά συνδεδεμένη με βακτήρια.
- Σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου (CPPS) με σημεία φλεγμονής του προστάτη.
- Σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου (CPPS) χωρίς στοιχεία φλεγμονής του προστάτη.
- Ασυμπτωματική χρόνια βακτηριουρία και λευκοκυτταριουρία χωρίς ασθένειες άλλων οργάνων του ουρογεννητικού συστήματος.
- Κοκκιωματώδης προστατίτιδα με σημεία ίνωσης.
- Συνδυασμός οποιασδήποτε μορφής προστατίτιδας με άλλες βλάβες του προστάτη, πιο συχνά με BPH – καλοήθης υπερπλασία του προστάτη.
Αυτή η ταξινόμηση αντικατοπτρίζει όλες τις πιθανές παραλλαγές της παθολογίας των οργάνων. Και είναι πιο σωστό να περιγράψουμε τα πιο κοινά συμπτώματα της προστατίτιδας από την άποψη της περιγραφής καθεμιάς από τις κλινικές μορφές.
Σημάδια προστατίτιδας στην κλινική εικόνα της οξείας μορφής
Στην οξεία μορφή της νόσου, τα συμπτώματά της είναι πιο έντονα κλινικά.
Γενικές εκδηλώσεις:
- Αυξημένη θερμοκρασία σώματος ως απόκριση στη φλεγμονώδη διαδικασία. Είναι πάντα παρούσα και μπορεί να φτάσει σε σημαντικές αξίες. Το πόσο ψηλά ανεβαίνει το θερμόμετρο εξαρτάται από το παθογόνο που προκαλεί την ασθένεια.
- Γενική αδυναμία. Εκδηλώνεται με έντονη αδυναμία, αδιαθεσία, κόπωση και απότομη μείωση της φυσικής δραστηριότητας.
- Μειωμένη απόδοση. Το σώμα, κουρασμένο από τη φλεγμονώδη διαδικασία, αδυνατεί να διατηρήσει τις συνήθεις επιδόσεις του και να λύσει προβλήματα που απαιτούν υψηλή απόδοση ενέργειας.
- Δεδομένα εργαστηριακών εξετάσεων. Εμφανίζονται αλλαγές στις εξετάσεις αίματος και ούρων που υποδεικνύουν μια φλεγμονώδη διαδικασία στο σώμα. Είναι πιο συχνά προφέρονται. Ωστόσο, είναι μη ειδικά καθώς μπορεί να είναι σημάδι οποιασδήποτε φλεγμονής. Επομένως, οι εξετάσεις πρέπει να συγκρίνονται με τα συμπτώματα.
Τοπικά συμπτώματα προστατίτιδας:
- πόνος. Είναι το πιο εμφανές σύμπτωμα της προστατίτιδας. Ωστόσο, η σοβαρότητα είναι συνέπεια της έντασης της φλεγμονώδους διαδικασίας και έχει χαρακτηριστικά που σχετίζονται με έναν συγκεκριμένο μολυσματικό παράγοντα. Συνηθέστερα, ο πόνος προβάλλεται στο περίνεο και ακτινοβολείται στη βουβωνική χώρα ή στους όρχεις.
- Ενόχληση στη βουβωνική χώρα. Τις περισσότερες φορές, αυτή είναι μια από τις πιο πρώιμες εκδηλώσεις και είναι αρκετά βραχύβια καθώς οδηγεί γρήγορα σε πόνο. Η ενόχληση εμφανίζεται αρχικά κατά τη διάρκεια σωματικής ή σεξουαλικής δραστηριότητας και επανεμφανίζεται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ηρεμίας. Συνήθως συνοδεύεται από αυξημένο κνησμό, κάψιμο, αίσθημα πληρότητας στη βουβωνική χώρα ή κατά την ούρηση.
- Βλεννώδης εκκένωση. Δεν είναι πάντα υποχρεωτικές και εμφανίζονται στα αρχικά στάδια. Συνήθως διαφανές, πολύ λιγότερο συχνά υπόλευκο. Εμφανίζονται συχνότερα μετά την ούρηση ή εμφανίζονται ανεξάρτητα ως λεκέδες στα εσώρουχα. Αποτελούν έκφραση σοβαρής φλεγμονής και προσβολής του πρώτου τμήματος της ουρήθρας.
- Αιμορραγία ή μόλυνση του αίματος. Τις περισσότερες φορές εμφανίζονται με τη μορφή αιματοσπερμίας - αποχρωματισμός της εκσπερμάτισης με αίμα. Όταν μολυνθεί με αιμολυτικά στελέχη βακτηρίων, είναι δυνατή η αυθόρμητη βλεννώδης εκκένωση αναμεμειγμένη με αίμα.
- Διαταραχές στις κινήσεις του εντέρου. Λόγω της ανατομικής του εγγύτητας, η φλεγμονή του προστάτη επηρεάζει και το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα. Κυρίως εκδηλώνεται ως δυσκοιλιότητα. Ουσιαστικά πρόκειται για αμυντική αντίδραση, καθώς η διάταση της αμπούλας του ορθού οδηγεί σε αυξημένο πόνο.
Στην ουσία, όλες οι τοπικές εκδηλώσεις είναι συμπτώματα του αρχικού σταδίου της οξείας προστατίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν:
Η δυσλειτουργία του προστάτη με τα συμπτώματά της:
- Δυσκολία στην ούρηση. Είναι μια προστατευτική αντίδραση σπασμών ως απάντηση σε επώδυνες παρορμήσεις. Συνοδεύεται επίσης από αύξηση του όγκου του αδένα και αυξημένη πίεση στην ουρήθρα. Αρχικά, εκδηλώνεται ως ατελής κένωση της κύστης, η οποία οδηγεί σε καταπόνηση μέχρι την πλήρη ούρηση. Στη συνέχεια, υπάρχει αδυναμία στη ροή των ούρων και, με έντονη φλεγμονώδη αντίδραση, είναι δυνατή η ανάπτυξη παράδοξης ισσουρίας - η αδυναμία ούρησης ανεξάρτητα όταν η ουροδόχος κύστη είναι γεμάτη.
- Ενδόμυχες παραβιάσεις. Αρχικά εκδηλώνονται ως δυσφορία κατά τη σεξουαλική επαφή και εκσπερμάτιση με αλλαγές στο σπερματικό υγρό. Το επίπεδο της σεξουαλικής επιθυμίας και η γενική σεξουαλική δραστηριότητα μειώνονται. Λόγω του πόνου, μπορεί να εμφανιστεί άγχος και ενεργητική αποφυγή οικειότητας.
Συμπτώματα και σημεία προστατίτιδας στην κλινική εικόνα της χρόνιας μορφής
Καθώς η νόσος γίνεται χρόνια, αλλάζει και η κλινική εικόνα. Λόγω των αλλαγών στο ίδιο το όργανο και του σχηματισμού προστατευτικών αντιδράσεων του σώματος, ορισμένα συμπτώματα γίνονται πιο αισθητά, ενώ άλλα πρακτικά δεν ενοχλούν τον ασθενή. Επιπλέον, ανεξάρτητα από την αιτία της χρονιότητας, υπάρχει μια αρκετά σαφής διαίρεση στην κλινική εικόνα. Στη φάση της έξαρσης κυριαρχούν τα συμπτώματα του οξέος σταδίου της νόσου. Στη φάση της ύφεσης, υπάρχουν διαταραχές διαφόρων βαθμών σοβαρότητας. Δεδομένου ότι η κλινική εικόνα μιας οξείας ασθένειας περιγράφεται παραπάνω, οι εκδηλώσεις στη φάση της ύφεσης θα συζητηθούν εδώ.
Γενικές εκδηλώσεις προστατίτιδας που έχει υποχωρήσει:
Γενική μείωση της ζωτικότητας και της απόδοσης. Εκδηλώνεται με αδυναμία και μειωμένη φυσική δραστηριότητα. Με την πάροδο του χρόνου, η ανοχή στο στρες, τους κραδασμούς και τους κραδασμούς χάνεται και αναπτύσσεται δυσανεξία σε χαμηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος.
Τοπικά ή περιφερειακά συμπτώματα προστατίτιδας:
- Ενόχληση στη βουβωνική χώρα. Τις περισσότερες φορές υπάρχει συνεχώς και είναι ανάλογο του πόνου κατά τη διάρκεια μιας οξείας διαδικασίας. Για κάθε ασθενή, ο βαθμός ενόχλησης μπορεί να ποικίλλει - από μικρό έως μέγιστο. Η ενόχληση είναι που αλλάζει ριζικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς, γιατί για να την αποφύγει, ο ασθενής συχνά προτιμά να αρνηθεί την οικειότητα.
- Φυσιολογικές εκκρίσεις. Κατά τη φάση της ύφεσης, αυτές οι αλλαγές συνήθως ανιχνεύονται μόνο στο εργαστήριο, αλλά υπάρχουν και φυσιολογικές αλλαγές: μείωση του όγκου του σπέρματος, αλλαγή στο χρώμα ή τη συνοχή τους.
- Διαταραχές στις κινήσεις του εντέρου. Σε αυτή την περίπτωση, μια κατάσταση χρόνιας δυσκοιλιότητας αναπτύσσεται ως αμυντική αντίδραση.
Δυσλειτουργία του προστάτη:
- Δυσκολία στην ούρηση. Είναι μια αντανάκλαση των σταδιακά αναπτυσσόμενων αλλαγών στον ιστό του προστάτη. Επιπλέον, τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν μείωση της ταχύτητας και του όγκου της ροής των ούρων και το αίσθημα ατελούς εκκένωσης της κύστης. Για να ξεπεράσει αυτό το συναίσθημα, ο ασθενής πρέπει να καταβάλει επιπλέον προσπάθειες.
- Παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής. Η φλεγμονή και ο σχετικός φόβος του πόνου οδηγούν σε σταδιακή μείωση της σεξουαλικής δραστηριότητας και σε εξασθένηση της λίμπιντο στους άνδρες. Τα ψυχολογικά εμπόδια οδηγούν γρήγορα στην ανάπτυξη επίμονης στυτικής δυσλειτουργίας.
Τα κύρια συμπτώματα της κλινικής προστατίτιδας, CPPS
Το κύριο σύμπτωμα του συνδρόμου χρόνιου πυελικού πόνου είναι ο συνεχής πόνος ποικίλης έντασης. Για κάθε άνδρα, η σοβαρότητα των συμπτωμάτων του πόνου και η συχνότητά τους είναι ατομικές: από ήπιο πόνο έως έντονο πόνο και κάψιμο κατά την ηρεμία, που εντείνεται κατά την ούρηση ή τις κενώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, ο τρόπος ζωής ενός άνδρα αλλάζει, η γενική και σεξουαλική δραστηριότητα μειώνεται και αναπτύσσονται καταθλιπτικές καταστάσεις.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στο CPPS τα πρώτα συμπτώματα προστατίτιδας μπορούν να εμφανιστούν μόνο σε αυτή την εκριζωμένη μορφή, χωρίς προηγουμένως να έχουν περάσει σε οξεία φάση.
Ασυμπτωματική ή ασυμπτωματική μορφή της νόσου
Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ο πόνος από προστατίτιδα, όπως και άλλα συμπτώματα, απουσιάζει. Έτσι προκύπτει η ασυμπτωματική μορφή της νόσου. Είναι τυχαίο εύρημα κατά τις εξετάσεις και τις προληπτικές εξετάσεις. Συμβαίνει συχνά μια τέτοια ασυμπτωματική πορεία της νόσου να είναι προσωρινής φύσης. Εάν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο, μπορεί να αναπτυχθεί μια οξεία διαδικασία με χαρακτηριστική κλινική εικόνα.
Σπάνιες μορφές προστατίτιδας
Μιλάμε για την κοκκιωματώδη μορφή και σε συνδυασμό με άλλες αλλαγές. Ποια συμπτώματα προστατίτιδας στους άνδρες υποδηλώνουν την ασθένεια σε αυτή την περίπτωση; Αρχικά, η κλινική μοιάζει συνήθως με τη χρόνια μορφή, αλλά με προσεκτική εξέταση από ειδικούς, αποκαλύπτονται αλλαγές χαρακτηριστικές αυτών των σπάνιων μορφών, οι οποίες χρησιμεύουν ως βάση για μια ακριβή διάγνωση.
Χαρακτηριστικά της θεραπείας της προστατίτιδας ανάλογα με την κλινική μορφή
Κάθε κλινική μορφή απαιτεί τη δική της θεραπεία. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να το συνταγογραφήσει. Η αυτοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές και επιδείνωση της νόσου. Η επιλογή της θεραπείας γίνεται μεμονωμένα με βάση την ακριβή διάγνωση. Χρησιμοποιούνται τα πρότυπα των αντίστοιχων πρωτοκόλλων δεσμευτικής βιομηχανίας.
Στην οξεία μορφή της νόσου, ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι η πρόληψη της χρονιότητας και η πλήρης επούλωση.
Σε όλες τις χρόνιες μορφές, είναι σημαντικό να επιτευχθεί η υψηλότερη ποιότητα και η μεγαλύτερη ύφεση και να αποτραπεί ή να μειωθεί σημαντικά η συχνότητα της έξαρσης της διαδικασίας.
Η πρόληψη της προστατίτιδας ως αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας
Η θεραπεία περιλαμβάνει όχι μόνο την καταπολέμηση των κλινικών μορφών της νόσου, αλλά και την πρόληψή τους. Η πρόληψη της προστατίτιδας είναι σημαντική τόσο για τη διατήρηση της υγείας όσο και για τη θεραπεία. Τα ίδια τα προληπτικά μέτρα επιλέγονται από τον γιατρό ξεχωριστά για κάθε ασθενή. Συνοπτικά μοιάζουν με αυτό:
- Αλλαγές στον τρόπο ζωής με τη μορφή εγκατάλειψης κακών συνηθειών και γενικής βελτίωσης της υγείας.
- ομαλοποίηση των φυσιολογικών λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένων των κινήσεων του εντέρου.
- Σταθεροποίηση της οικείας ζωής ενός άνδρα.
- Συνεχής ή τακτική χρήση συμπτωματικών φαρμάκων.
- Η χρήση οργανοτρόπων φαρμάκων.
Όσον αφορά την κλινική και προληπτική αποτελεσματικότητα, ένα φάρμακο από εκχύλισμα του προστάτη με τη μορφή αμπούλων και υπόθετων για προστατίτιδα είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα. Η παρουσία ενός συμπλέγματος συγκεκριμένων βιολογικά ενεργών ενώσεων επιτρέπει την άμεση επίδραση στον αδενικό ιστό. Αυτό ξεκινά μια αλυσίδα φυσιολογικών αλλαγών που στοχεύουν στην αύξηση της έντασης των διαδικασιών αποκατάστασης και στη σημαντική μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας των παροξύνσεων της χρόνιας μορφής της νόσου.